Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fianĉo

fianĉo/fiˈan.tʃo/

Oficiala vorto (Fundamento)

fianĉo estas esperanta vorto (substantivo): Edziĝonto.

Signifo

  1. Edziĝonto; viro interkonsentinta formale estontan edziĝon
    • je la noktomezo estis ekkrio: jen la fianĉo! eliru al li renkonte
    • ŝi ja havas jam fianĉon kaj hodiaŭ oni festos la edziĝon
  2. Viro serĉanta konvenan parulon por geedziĝo
    • filino de urba ĝardenisto rifuzis al du bonaj fianĉoj nur tial, ke ili ne posedis poŝhorloĝon
    • multe da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fiˈan.tʃo/
Silaboj
fi·AN·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. fianĉradikofianĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofianĉofianĉoj
akuzativo (-n)fianĉonfianĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li estas fianĉo de mia fratino. #530960
  • Kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝas. #648493
  • Kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝis. #648494
  • La fianĉo ne havis danĝeran pasion. #688779

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fianĉ-

En aliaj lingvoj

Englishfiance, fiancé
Españolprometido, novio, hombre casadero, pretendiente
Portuguêsnoivo, nubente
Françaisfiancé
DeutschVerlobter, Freier (auf Brautsuche)
Italianofidanzato
Polskinarzeczony, kawaler do wzięcia
Русскийжених
Українськанаречений, жених
Nederlandsverloofde
Magyarvőlegény, házasulandó legény
中文嫖客
日本語婚約者
Българскигоденик
Catalàpromés, xicot, casador
Bahasa Indonesiatunang (lk), tunangan (lk), peminang, pelamar
Беларускаяжаніх, нарачоны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.