Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fianĉino

fianĉino/fi.anˈtʃi.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

fianĉino estas esperanta vorto (substantivo): Edziniĝonto.

Signifo

  1. Edziniĝonto; virino interkonsentinta formale estontan edziĝon
    • en la salono estis neniu krom li kaj lia fianĉino
    • kiel bela estas via amo, […] mia fianĉino !
  2. Virino serĉanta konvenan parulon por geedziĝo
    • por anstataŭigi la virinon, kiun vi perdis, vi tre facile trovos dek fianĉinojn
    • sian edzinon Malanja'n, kiu fraŭline estis la plej riĉa kaj plej bela fianĉino en la tula vilaĝo, li amis pasie .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fi.anˈtʃi.no/
Silaboj
fi·an·ĈI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. fianĉradikofianĉo
  2. insufiksoina sekso
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofianĉinofianĉinoj
akuzativo (-n)fianĉinonfianĉinojn

Ekzemplaj frazoj

  • La juna vidvino fariĝis denove fianĉino. #697264
  • La belega fianĉino radiis de feliĉo. #755576
  • Ken brakumis la fianĉinon de Tom. #1011275
  • Vi nutras vian fianĉinon per promesoj. #1146696

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fianĉ-

En aliaj lingvoj

Englishfiancee, fiancée
Españolprometida, novia, mujer casadera
Françaisfiancée
DeutschVerlobte, Freierin
Italianofidanzata
Polskinarzeczona, panna na wydaniu
Русскийневеста
Українськанаречена
Nederlandsverloofde
Magyareladó lány, menyasszony
日本語婚約者
Българскигоденица
Catalàpromesa, xicota, (noia) núbil
Bahasa Indonesiatunang (pr), tunangan (pr), peminang (pr), pelamar (pr)
Беларускаянявеста, нарачоная

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.