Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fuĝo

fuĝo/ˈfu.dʒo/

Oficiala radiko fuĝ- (8. Oficiala Aldono, 1974)

fuĝo estas esperanta vorto (substantivo): La ago de iu, kiu fuĝas, aŭ la stato de….

Signifo

  1. La ago de iu, kiu fuĝas, aŭ la stato de fuĝado
    • [li] parolis pri […] sia fuĝo el la ĉefurbo de la filistra ordo
    • romano […] pri la fuĝo el siberia militkaptitejo

    vidu ankaŭ: rifuĝo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈfu.dʒo/
Silaboj
FU·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. fuĝradikofuĝo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofuĝofuĝoj
akuzativo (-n)fuĝonfuĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • La alternativaj ebloj estis rezisto kaj fuĝo. #2227733
  • Fuĝo estas la ununura eliro. #2321813
  • Estas neniu alia solvo, krom la fuĝo. #5678501
  • La fuĝo estas parto de la lukto. #5899835

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fuĝ-

En aliaj lingvoj

Englishflight
Españolfuga
Portuguêsfuga, escapada
Françaisfuite
DeutschFlucht
Polskiucieczka, rejterada
Русскийбегство, побег
Українськавтеча
Nederlandsvlucht
Magyarmenekülés, szökés
中文逃离
日本語逃走
Catalàfuga, fugida
فارسیگریز، فرار
Беларускаяуцёкі

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.