Vortaro · substantivo
fuĝinto
fuĝinto/fuˈdʒin.to/
Oficiala radiko fuĝ- (8. Oficiala Aldono, 1974)
fuĝinto estas esperanta vorto (substantivo): Iu, kiu fuĝis.
Signifo
- Iu, kiu fuĝis
- la aliaj sklavoj esprimis kompaton al tiuj fuĝintoj, kiuj estis mistraktitaj
- i ni ankoraŭ hodiaŭ havus centmilojn da Kosovo-albanaj fuĝintoj en tuta Eŭropo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fuˈdʒin.to/
- Silaboj
- fu·ĜIN·to
Vortfarado
- fuĝradikofuĝo
- intsufiksoaktiva, pasinta
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | fuĝinto | fuĝintoj |
| akuzativo (-n) | fuĝinton | fuĝintojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ni prizorgis la fuĝintojn per kovriloj. #559169
- La boato estas plenplena de fuĝintoj. #937702
- La hundo dresiĝis por haltigi fuĝintojn. #1658427
- La fuĝintoj en Afriko petas helpon. #2991536
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Flüchtling, Geflohener |
|---|
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.