Vortaro · substantivo
ginko
ginko/ˈɡin.ko/
ginko estas esperanta vorto (substantivo): Sola specio de grupo de florplantoj.
Signifo
- Sola specio de grupo de florplantoj (Ginkgo biloba); dioika arbo hejma en Ĉinujo sed kulturata mondvaste, kun tre tipaj ventumilformaj folioj kun meza fendeto
- videndaj estas fosiliaj piedsignoj kaj spuroj kaj birdovoj el la kratero Ries, fosiliaj ginko-folioj, insektoj en sukceno
- ginko en la Ĝardeno de la Plantoj (Parizo) plantita en la jaro 1811 .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈɡin.ko/
- Silaboj
- GIN·ko
Vortfarado
- ginkradikoginko
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ginko | ginkoj |
| akuzativo (-n) | ginkon | ginkojn |
Ekzemplaj frazoj
- Tomo havas grandan ginkon en sia ĝardeno. #10672197
- Ginkoj estas malrapide kreskantaj arboj. #11168271
- Ginko estas vivanta fosilio. #9764040
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Ginko, Ginkgo |
|---|---|
| Polski | miłorząb |
| Українська | ґінко, ґінкго |
| 中文 | 白果树 |
| 日本語 | イチョウ |
| Română | arborele pagodelor |
| Беларуская | гінкга двухлопасьцевы |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.