Esperantopedia

Vortaro · substantivo

hiato

hiato/hiˈa.to/

hiato estas esperanta vorto (substantivo): Senpera sinsekvo de vokaloj,….

Signifo

  1. Senpera sinsekvo de vokaloj, konsiderata en iuj lingvoj malagrabla por la orelo, ekz-e „la arbo“, „amata infano“, „apelacii“, „hiato“
    • „Koreio“ havas duoblan hiaton „e-i-o“, malfacile aŭdeblan kaj prononceblan .
  2. Breĉo en relative kontinua fenomeno (geologia tavoliĝo, klimata evoluo k.a.)
    • kvankam la hiato inter la antaŭmilitaj kaj la intermilitaj skoloj estas granda, tamen estas ĝuste konsideri la slavan skolon ligomembro .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/hiˈa.to/
Silaboj
hi·A·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. hiatradikohiato
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativohiatohiatoj
akuzativo (-n)hiatonhiatojn

Ekzemplaj frazoj

  • Iuj lingvoj aldonas duonvokalon ĉe hiato. #12322740
  • La greka kaj latina poezioj evitas hiaton. #12322736
  • „Koreio” havas duoblan hiaton „e-i-o”, malfacile aŭdeblan kaj prononceblan. #11911889
  • Hiato estas evitata en la greka kaj latina poezioj. #12322737

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishhiatus
Españolhiato
Portuguêshiato
Françaishiatus
DeutschHiat, Hiatus
Italianoiato
Polskirozziew, hiatus
Русскийгиатус, стык гласных, зияние
Українськагіатус, зіяння, збіг голосних, стратиграфічна перерва
Nederlandshiaat
Češtinahiát, průzev
Slovenčinahiát
中文空窗期
日本語母音接続
Ελληνικάχασμωδία φωνηέντων
Беларускаягіятус, хіятус, розьзяў, аднагалосьсе

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.