Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ilaro

ilaro/iˈla.ro/

Oficiala radiko il- (Fundamento, 1905)

ilaro estas esperanta vorto (substantivo): Sortimento de iloj utilaj por iu tasko.

Signifo

  1. Sortimento de iloj utilaj por iu tasko
    • la ilaro de paŝtisto
    • ŝi malfermis longforman skatolon, en kiu troviĝis ilaro por desegnado

    vidu ankaŭ: garnituro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/iˈla.ro/
Silaboj
i·LA·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ilradikoilo
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoilaroilaroj
akuzativo (-n)ilaronilarojn

Ekzemplaj frazoj

  • Bona laboristo konatiĝas per sia ilaro. #504782
  • La aprezo estas ilaro kun estonteco. #10609083
  • Ĉu en via ilaro estas ĉizilo? #11769982
  • Fininte li flankenmetis sian ilaron. #511159

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ilo

En aliaj lingvoj

Portuguêsinstrumental, instrumentária
Françaisnécessaire (subst., ensemble d'outils), outillage
DeutschWerkzeug (mehrteilig), Zeug
Polskinarzędzia
Русскийнабор инструментов, инструментарий, инвентарь
Українськазбірн. знаряддя, приладдя, інструменти, апаратура
Češtinanáčiní, nářadí
Slovenčinanáradie
中文器具
日本語道具一式
Românăscule
Bahasa Indonesiaperalatan, perkakas
Беларускаянабор прыладаў, інструмэнтарый

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.