Esperantopedia

Vortaro · substantivo

infaneto

infaneto/in.faˈne.to/

Oficiala radiko infan- (Fundamento, 1905)

infaneto estas esperanta vorto (substantivo): Malgranda, juna infano, etulo.

Signifo

  1. Malgranda, juna infano, etulo; bebo
    • oni venigis al li ankaŭ siajn infanetojn, por ke li tuŝu ilin
    • vi trovos infaneton, ĉirkaŭvinditan kaj kuŝantan en staltrogo
  2. Homa feto
    • kiam Elizabeto aŭdis la saluton de Maria, la infaneto eksaltis en ŝia ventro .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.faˈne.to/
Silaboj
in·fa·NE·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. infanradikoinfano
  2. etsufiksomalpligrandigo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoinfanetoinfanetoj
akuzativo (-n)infanetoninfanetojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ja ne plu estas infaneto! #1944925
  • Kelkaj personoj mallaŭte ploris kiel infanetoj. #2981077
  • Eĉ infaneto scias aferon tiel simplan. #2990594
  • Bebo estas pli juna ol infaneto. #5412038

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

infan-

En aliaj lingvoj

Portuguêscriancinha, bebê, nenê
Françaispetit (enfant)
DeutschKindchen
Italianopargolo, infante, bambinello
Polskiberbeć, bobas
Русскиймалыш
Українськадитинка, дитинча, маля
Češtinaděťátko
Slovenčinadieťatko, pachoľa
中文小孩
日本語乳児
Românăbebeluș
Catalàminyó, bebé, nounat
Bahasa Indonesiabayi, janin
Беларускаядзіцятка, малютка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.