Esperantopedia

Vortaro · substantivo

intimulo

intimulo/in.tiˈmu.lo/

Oficiala radiko intim- (Fundamento, 1905)

intimulo estas esperanta vorto (substantivo): Persono, alligata al alia per….

Signifo

  1. Persono, alligata al alia per reciprokaj sentoj kaj plena konfido
    • estu singarda rilate la elekton de viaj intimuloj
    • tiu sola eta detalo, kiun povis konstati nur la intimuloj

    vidu ankaŭ: konfidenculo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.tiˈmu.lo/
Silaboj
in·ti·MU·lo

Vortfarado

  1. intimradikointima
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativointimulointimuloj
akuzativo (-n)intimulonintimulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Filipo kaj Tomo estas intimuloj. #3680716
  • Li estas mia intimulo. #478242
  • Li estis intimulo dum pli ol 20 jaroj. #2384076
  • Li ne laboras, sed celas nur vivi kostopage de siaj intimuloj. #4887743

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

intim-

En aliaj lingvoj

Españolamigo íntimo
Portuguêspessoa íntima
Françaisintime, proche
DeutschIntimus, Vertraute, Vertrauter
Українськазадушевний друг/приятель
Nederlandsintieme vriend
Češtinadůvěrník
Slovenčinadôverník
Magyarmeghitt barát, bizalmas(a vkinek)
日本語親しい人
Bahasa Indonesiaorang dekat, orang kepercayaan

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.