Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kantino

kantino/kanˈti.no/

kantino estas esperanta vorto (substantivo): Komuna, ordinare malmultekosta manĝejo….

Signifo

  1. Komuna, ordinare malmultekosta manĝejo funkcianta por soldatoj, laboristoj, lernantoj, malliberuloj, pensiuloj, loĝantaj aŭ laborantaj ĉiuj en sama establejo
    • envenis servosoldato, al kiu li ordonis aĉeti du cigaredajn pakaĵetojn en la kantino
    • la kantino estis preskaŭ malplena, supozeble pro la kontraŭlogo de la filmo montrota super ĝi

    vidu ankaŭ: bufedejo, kafeterio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kanˈti.no/
Silaboj
kan·TI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kantinradikokantino
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokantinokantinoj
akuzativo (-n)kantinonkantinojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu la kantino jam estas malfermita? #3632827
  • Ĉu estas studenta loĝhejmo kun kantino? #8637576
  • Mi iras kun li al la kantino. #10122744
  • Mi iras kun Tomo al la kantino. #10122746

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishcanteen
Españolcantina
Françaiscantine, réfectoire, mess
DeutschKantine, Mensa, Betriebsgaststätte, Werksgaststätte
Polskikantyna, stołówka
Русскийбуфет, столовая (при учреждении, заводе и т.п.)
Українськабуфет, їдальня, пересувна продовольча крамниця
Nederlandskantine, eetlokaal
Češtinakantýna, závodní jídelna
Slovenčinazávodná jedáleň
Magyarkantin, üzemi étkezde
中文餐厅
日本語構内売店
Românăcantină
Българскистолова
Catalàcantina
Беларускаясталовая, сталоўка, ядальня, буфэт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.