Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kanuo

kanuo/kaˈnu.o/

kanuo estas esperanta vorto (substantivo): Malpeza boato kun rigida ŝelo,….

Signifo

  1. Malpeza boato kun rigida ŝelo, kondukata per simpla pagajo kiajn tradicie uzis indianoj, kaj en kiu oni aŭ genuas aŭ sidas sur benko
    • la nomon de la insularo „Tierra del Fuego” (Fajrolando) donis Magelano en 1520 pro la multaj fajroj, kiujn la indiĝenoj kutime faris por sin varmigi, eĉ ene de siaj kanuoj
    • en la ekspozicio oni rigardas envie la konkretajn rezultojn: restaŭritajn meblojn, teksitajn kaj broditajn tapiŝojn kaj tukojn, pentraĵojn, ceramikaĵojn, kaligrafiaĵojn, […] kanuon kaj seĝojn, skulptaĵojn, […] .

    vidu ankaŭ: kajako

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kaˈnu.o/
Silaboj
ka·NU·o

Vortfarado

  1. kanuradikokanuo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokanuokanuoj
akuzativo (-n)kanuonkanuojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishcanoe
Françaiscanoë
DeutschKanu, Kanadier (Kanu)
Polskikanadyjka, kanu, canoe
Українськаканое
Nederlandskano
Češtinakanoe
Slovenčinakanoe
Magyarkenu
Türkçekano
中文划子
日本語カヌー, 丸木舟
Българскикану
Hrvatskikanu
Svenskakanot
Danskkano
Catalàcanoa
Bahasa Indonesiakano
Беларускаяканоэ

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.