Vortaro · substantivo
karulino
karulino/ka.ruˈli.no/
Oficiala radiko kar- (Fundamento, 1905)
karulino estas esperanta vorto (substantivo): Inseksa karulo.
Signifo
- Inseksa karulo
- reĝidinoj estas inter viaj karulinoj
- nesteton fondos mi kun ŝi, kun mia karulino .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ka.ruˈli.no/
- Silaboj
- ka·ru·LI·no
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- karradikokara
- ulsufiksopersono
- insufiksoina sekso
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | karulino | karulinoj |
| akuzativo (-n) | karulinon | karulinojn |
Ekzemplaj frazoj
- Sincere, karulino, mi fajfas pri tio. #573561
- Ĉu ŝi ne estis via karulino? #2963039
- Karulino, ĉu vi estas ĉi tie? #3968708
- Rave bela vi estas, mia karulino. #5652736
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | chérie (subst.), aimée (subst.), bien-aimée (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Teuerste, Geliebte |
| Polski | droga (osoba), kochana (osoba) |
| Українська | дорога, люба, мила (у знач. ім.), любка |
| 中文 | 情人 |
| 日本語 | いとしい人 |
| Català | estimada (subst.) |
| Bahasa Indonesia | kekasih (perempuan) |
| Беларуская | дарагая (наз.) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.