Vortaro · substantivo
karulo
karulo/kaˈru.lo/
Oficiala radiko kar- (Fundamento, 1905)
karulo estas esperanta vorto (substantivo): Kara homo.
Signifo
- Kara homo
- [ili] senĉese ploras manke de siaj karuloj pereintaj dummilite
- anstataŭ ĉiu el niaj karuloj […], ni havas unu amikon en la ĉielo pli
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /kaˈru.lo/
- Silaboj
- ka·RU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- karradikokara
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | karulo | karuloj |
| akuzativo (-n) | karulon | karulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Vidu, karulo, tiel ĉi ne eblas! #631930
- Karulo, vekiĝu, nun estas la sepa. #3456524
- Karulo, ĉu vi estas ĉi tie? #3968709
- Karulo, ĉu vi malplenigos la vazlavmaŝinon? #5155855
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | chéri (subst.), aimé (subst.), bien-aimé (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Teuerster, Geliebter |
| Polski | drogi (osoba), kochany (osoba) |
| Українська | дорогий, любий, милий (у знач. ім.), любко |
| 中文 | 情人 |
| 日本語 | いとしい人 |
| Català | estimat (subst.) |
| Bahasa Indonesia | kekasih (laki-laki) |
| Беларуская | дарагі (наз.) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.