Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kaĝo

kaĝo/ˈka.dʒo/

Oficiala vorto (Fundamento)

kaĝo estas esperanta vorto (substantivo): Aĵura kesto, en kiu oni tenas vivaĵon.

Signifo

  1. Aĵura kesto, en kiu oni tenas vivaĵon.
  2. Portebla loĝejo, el metalfadenoj aŭ lignaj vergetoj, en kiu oni konservas vivajn birdojn aŭ bestetojn
    • granda verda papago […] en sia bela flavkupra kaĝo grandsinjore balancadis
    • sur longa ŝnureto pendis kaĝo kun mallongvosta fringelo
  3. Portebla aŭ fiksa granda loĝejo, el feraj stangoj kaj kradoj, por enfermi sovaĝajn bestojn aŭ homojn
    • oni enlasis muson en la kaĝon, en kiu sin trovis du grandegaj leonoj
    • en lignaj kaĝoj, sur nuda tero, svarmis sur malvasta spaco la kondamnitoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈka.dʒo/
Silaboj
KA·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kaĝradikokaĝo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokaĝokaĝoj
akuzativo (-n)kaĝonkaĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kial en nenies kaĝo troviĝas vulturo? #557157
  • La kanarioj pepis en sia kaĝo. #557589
  • La mondo estas kaĝo por frenezuloj. #610034
  • Kia la birdo, tia la kaĝo. #648489

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kaĝ-

En aliaj lingvoj

Englishcage
Españoljaula
Françaiscage
Polskiklatka
Русскийклетка
Українськаклітка
Nederlandskooi
Türkçekafes
中文笼子
日本語鳥かご
Românăcolivie
Българскиклетка
Suomihäkki
Svenskabur
Catalàgàbia
עבריתכלוב
فارسیقفس
Беларускаяклетка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.