Esperantopedia

Vortaro · substantivo

klako

klako/ˈkla.ko/

Oficiala radiko klak- (3. Oficiala Aldono, 1921)

klako estas esperanta vorto (substantivo): Mallonga sono de kunbato de malmolaj aĵoj.

Signifo

  1. Mallonga sono de kunbato de malmolaj aĵoj
    • je certaj horoj estis malfacile aŭdi super la klakoj, sibloj kaj muĝoj de la maŝinaro .
  2. Konsonanto sonigata de la lango aŭ lipo sen pulma blovo
    • en la lingvo, kiun eble vi konas kiel hotentota, kiun oni nomas nun kojkoja, oni uzas tiujn kvazaŭ matematikajn simbolojn por prezenti diversajn klakojn: ǀ ǁ ǃ ǂ .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈkla.ko/
Silaboj
KLA·ko

Vortfarado

  1. klakradikoklako
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoklakoklakoj
akuzativo (-n)klakonklakojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu vi aŭdis la klakon? #874724
  • La klakojn de eksponbutonoj fotisto kunigis je muzikaĵo. #2592208
  • Fotisto kunmetis muzikan komponaĵon el la klakoj de eksponbutonoj. #2592205
  • Post klako al la butono vi povas helpi pluredakti la artikolon. #2266532

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

klak-

En aliaj lingvoj

Españolcastañetear, chasquear los dedos, clic (fon.)
Françaisclaquement, clic (fon.)
Polskiklik, klekot, stuk
Nederlandsklepperen
日本語カチカチいう音
Catalàesclafit, espectec, clic (fon.)
Беларускаяшчоўканьне, шчоўк, пстрыканьне, клік (зычны)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.