Vortaro · substantivo
koĉo
koĉo/ˈko.tʃo/
koĉo estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio koĉedoj de hemipteroj….
Signifo
- Genro el familio koĉedoj (Coccus) de hemipteroj kun uje volbita dorso
- koĉoj bezonas precipe la albuminojn de la plantoj, ili sekrecias la restantan sukeron .
vidu ankaŭ: koĉenilo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈko.tʃo/
- Silaboj
- KO·ĉo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- koĉradikokoĉo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | koĉo | koĉoj |
| akuzativo (-n) | koĉon | koĉojn |
Ekzemplaj frazoj
- La kokcineloj sin nutras per afidoj kaj koĉoj. #2689989
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Français | cochenille |
|---|---|
| Deutsch | Napfschildlaus, Schildlaus |
| Polski | koszenila |
| Українська | псевдощитівка, кошеніль, червець |
| Nederlands | cochenilleluis |
| 中文 | 胭脂虫 |
| Română | coșenilă |
| Català | cotxinilla |
| Беларуская | чарвечнік, кашэніль (казюрка) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.