Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konduto

konduto/konˈdu.to/

Oficiala radiko kondut- (Fundamento, 1905)

konduto estas esperanta vorto (substantivo): Maniero, laŭ kiu oni kondutas.

Signifo

  1. Maniero, laŭ kiu oni kondutas; sinteno, teniĝo
    • redonu al ĉiu konforme al lia tuta konduto
    • via konduto estas pia

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/konˈdu.to/
Silaboj
kon·DU·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kondutradikokonduto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokondutokondutoj
akuzativo (-n)kondutonkondutojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi estas hontigita pri via konduto. #474405
  • Ĉu vi povas toleri lian konduton? #502122
  • Lia konduto konfliktas kun liaj diraĵoj. #505645
  • Estas malbona konduto paroli dum koncerto. #512116

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kondut-

En aliaj lingvoj

Englishbehavior, conduct, deportment, manners
Españolcomportamiento
Françaisconduite, attitude, comportement, façons
DeutschBenehmen, Führung, Manieren
Polskiwyrobienie, zachowanie
Русскийповедение
Nederlandsgedrag
Češtinachování, jednání
Slovenčinachovanie, počínanie, správanie
中文行为
日本語ふるまい, 態度
Românăcomportament
Catalàcomportament
Bahasa Indonesialagak, kelakuan, perangai, perilaku
Беларускаяпаводзіны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.