Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konkero

konkero/konˈke.ro/

Oficiala radiko konker- (4. Oficiala Aldono, 1929)

konkero estas esperanta vorto (substantivo): Ago konkeri, rezulto de la ago.

Signifo

  1. Ago konkeri, rezulto de la ago
    • en Anglio, post la normanda konkero, la reganta klaso parolis la francan normandan lingvon, dum la kamparanoj kaj metiistoj plue parolis saksajn lingvojn
    • en la helenisma epoko – la lastaj fazoj de la greka kulturo post la konkero de Aleksandro – […] la spirita vivo […] perdis sian freŝecon, dinamismon kaj originalecon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/konˈke.ro/
Silaboj
kon·KE·ro

Vortfarado

  1. konkerradikokonkero
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokonkerokonkeroj
akuzativo (-n)konkeronkonkerojn

Ekzemplaj frazoj

  • Napoleono estis avida je konkeroj. #1380533
  • Arto ne estas submetiĝo, ĝi estas konkero. #5942190
  • Konkero estas speco de ŝtelo. #13284650
  • Ĉevalo estas laŭdire la plej nobla konkero de homo. #5038340

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

konker-

En aliaj lingvoj

Englishconquest, vanquishment
Españolconquista (militar o sentimental)
Françaisconquête (aquisition)
DeutschEroberung, Einnahme (Eroberung)
Polskipodbój
Češtinadobývání
Slovenčinadobývanie
日本語征服
Catalàconquesta, conquista
Bahasa Indonesiapenaklukan
Беларускаязаваёўваньне, заваёва

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.