konkeri

Signifo

1. Militakiri iun lokon kaj ekregi tie
   • [ili eliris] kontraŭ Jerusalemon, por militi kontraŭ ĝi, sed ili ne povis konkeri ĝin
   • Aleksandro la Granda transplantis tiun novan komunan lingvon – koinê – sur larĝajn teritoriojn, konkeritajn de lia armeo

   vidu ankaŭ: invadi, okupi, uzurpi

2. Kontraŭ rezisto, trans ia baro, eniri ie por regi; akiri per granda penado
   • konkeri la koron de virino, la publikan estimon, la gloron
   • venas tia horo, kiam Moskvo konkeras vin per sia ĉarmo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/konˈke.ri/

Silaboj

kon·KE·ri

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. konkerradikokonkero
2. ifinaĵoinfinitivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• Aleksandro la Granda konkeris grandan regnon. #676255
• La armeo de Vaŝingtono konkeris Trentonon. #1030265
• La profesoro plene konkeris siajn aŭskultantojn. #1030789
• Mia deziro estas konkeri tiun monton. #1194684

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0