Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kozako

kozako/koˈza.ko/

Oficiala radiko kozak- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kozako estas esperanta vorto (substantivo): En 15-17 jarcentoj en Ukrainujo kaj Rusujo.

Signifo

  1. En 15-17 jarcentoj en Ukrainujo kaj Rusujo: ano de milita-terkultura komunumo de liberaj novloĝantoj en nenies limlando, ekster la povo de iulanda regado.
    • Hej, kozak' sur ĉevalo! vi kien rapidas? || Ĉu leporon, saltantan sur stepo, vi vidas? || Ĉu, ludiginte pensojn, en liber' senfina || Vi kuras pro la veto kun vent' ukraina?
    • la kozako sur sia malgranda ĉevalo galopis rapidege sur la ebenaĵo

    vidu ankaŭ: vakero, vikingo, pioniro

  2. Ĉe Dono, Kubanjo, Tereko, Amuro kaj en aliaj milit-trupaj regionoj de Rusujo: kamparano, posteulo de tiaj novloĝantoj, kaj (ĝis 1920 kaj dum la Granda Patruja milito) soldato de kavaleria trupo, konsistanta el tiaj kamparanoj
    • Restis kvin verstoj ĝis Jessentuki ― kozaka stacio, kie mi povus ŝanĝi ĉevalon
  3. Nuntempe: posteulo de tiaj kamparanoj aŭ soldatoj.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/koˈza.ko/
Silaboj
ko·ZA·ko

Vortfarado

  1. kozakradikokozako
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokozakokozakoj
akuzativo (-n)kozakonkozakojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kie estas kozako, tie estas ankaŭ gloro. #1535658
  • Mia praavo estis kozako ĉe la Dono. #5690702
  • Ĉu mi donu al la kozako glaseton da konjako? #2674330
  • Ŝi estas tiel brava kaj persista, kvazaŭ kozako, nur en jupo. #1535668

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

EnglishCossack
Portuguêscossaco
FrançaisCosaque
DeutschKosak
Polskikozak
Русскийказак
Nederlandskozak
ČeštinaKozák
SlovenčinaKozák
Magyarkozák
中文哥萨克
日本語コサック, コサック騎兵
فارسیقزاق
Беларускаяказак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.