Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kunloĝanto

kunloĝanto/kun.loˈdʒan.to/

Oficiala radiko loĝ- (Fundamento, 1905)

kunloĝanto estas esperanta vorto (substantivo): Loĝanto de sama loĝejo.

Signifo

  1. Loĝanto de sama loĝejo
    • la produktaĵoj […] estu manĝaĵo por vi ĉiuj: por vi, por via sklavo, […] kaj por via kunloĝanto, kiuj loĝas ĉe vi
    • li babilis kvazaŭ ni ja estas ankoraŭ kunloĝantaj kiel geedzoj

    vidu ankaŭ: domano

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kun.loˈdʒan.to/
Silaboj
kun·lo·ĜAN·to

Vortfarado

  1. kunradikokuna
  2. loĝradikoloĝi
  3. antsufiksoaktiva, nuna
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokunloĝantokunloĝantoj
akuzativo (-n)kunloĝantonkunloĝantojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo iĝis la kunloĝanto de Joĉjo. #7370375
  • Mi volas esti kunloĝanto de Tomo. #8938465
  • Winnie-la-Pu estas la kunloĝanto de Tomo. #11026561
  • Mia kunloĝanto plendis pro la bruo. #13154747

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

loĝ-

En aliaj lingvoj

Englishroommate
Françaiscommensal, colocataire
DeutschMitbewohner
Polskiwspółlokator
中文室友
Bahasa Indonesiateman sekamar
Беларускаясужыцель

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.