Esperantopedia

Vortaro · substantivo

mandiblo

mandiblo/manˈdi.blo/

mandiblo estas esperanta vorto (substantivo): La malsupra parto de makzelo.

Signifo

  1. La malsupra parto de makzelo.
  2. Iu el la du rigidaj buŝpartoj de insektoj, per kiuj ili kaptas, rompas, eventuale laŭ la specioj pinĉas, prenas, luktas
    • masklaj lukanoj ofte portas la vundojn de la grandegaj mandibloj de aliaj maskloj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/manˈdi.blo/
Silaboj
man·DI·blo

Vortfarado

  1. mandiblradikomandiblo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomandiblomandibloj
akuzativo (-n)mandiblonmandiblojn

Ekzemplaj frazoj

  • La homaj dentoj havas kvar kojnodentojn, po du en ĉiu mandiblo. #4978530
  • La hundo de Tomo klakas per sia mandiblo, kiam ŝi estas manĝema. #12744479
  • La fosilia organismo havis distingeble lacertecan kranion, kun granda mandiblo kaj akraj dentoj. #13983575

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishmandible
Españolmandíbula (maxilar inferior)
Portuguêsmandíbula
Françaismandibule
DeutschUnterkiefer
Italianomandibola
Polskiżuwaczka, żuchwa, szczęka dolna (pot.)
Русскийнижняя челюсть
Українськащелепа, нижня щелепа (у хребетних), верхня щелепа (у членистоногих)
Nederlandsonderkaak
Češtinadolní čelist, mandibula, sanice
Slovenčinaspodná čeľusť
Magyaralsó állkapocs
中文上颔
日本語下あご
Българскидолна челюст
Catalàmandíbula
Беларускаяніжняя сківіца, жавала, мандыбула

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.