Vortaro · substantivo
meĉo
meĉo/ˈme.tʃo/
meĉo estas esperanta vorto (substantivo): Ŝnuro, kiu kontaktigas brulaĵon kaj fajron.
Signifo
- Ŝnuro, kiu kontaktigas brulaĵon kaj fajron.
- Sorba ŝnuro, kiu staras en lampo aŭ en mezo de kandelo por konduki brulaĵon ĝis la flamo
- meĉon senfajriĝantan li ne estingos .
- Ŝnuro preparita por konduki fajron ĝis eksplodaĵo
- bruligu la meĉon! .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈme.tʃo/
- Silaboj
- ME·ĉo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- meĉradikomeĉo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | meĉo | meĉoj |
| akuzativo (-n) | meĉon | meĉojn |
Ekzemplaj frazoj
- Kandelo sen meĉo neniam estas kandelo. #925627
- La meĉoj en la lampoj komencis kraketi. #13965929
- Mi bruligis la meĉon. #6678874
- La meĉon oni supren aŭ malsupren igis per regulbutono. #5407081
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.