Esperantopedia

Vortaro · substantivo

mensogulo

mensogulo/men.soˈɡu.lo/

Oficiala radiko mensog- (Fundamento, 1905)

mensogulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu ofte diras intencajn malveraĵojn.

Signifo

  1. Homo, kiu ofte diras intencajn malveraĵojn
    • li estas mensogisto kaj malnoblulo
    • ili jam en la tuta urbo estas konataj kiel mensogistoj

    vidu ankaŭ: ĉarlatano, trompisto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/men.soˈɡu.lo/
Silaboj
men·so·GU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. mensogradikomensogo
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomensogulomensoguloj
akuzativo (-n)mensogulonmensogulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mensogulon, laman hundon baldaŭ oni kaptas. #922826
  • Li eĉ aŭdacis nomi min mensogulo. #1071219
  • Oni ŝajnigis, ke mi estas mensogulo. #1786209
  • Kiu ajn asertas tion estas mensogulo. #1945487

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

mensog-

En aliaj lingvoj

Englishliar
Españolmentiroso, -a (subst.)
Françaismenteur (subst.)
DeutschLügner
Polskikłamca
Русскийлжец
Українськабрехун
Češtinalhář, prolhaný čl.
Slovenčinaklamár
中文骗人
日本語嘘つき
Catalàmentider
Bahasa Indonesiapembohong, pendusta
Беларускаяхлус, манюка, ілгун

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.