Esperantopedia

Vortaro · substantivo

monaĥo

monaĥo/moˈna.xo/

Oficiala vorto (Fundamento)

monaĥo estas esperanta vorto (substantivo): Religiano vivanta pie kaj askete laŭ….

Signifo

  1. Religiano vivanta pie kaj askete laŭ sia religia promeso
    • kapuĉo monaĥon ne faras
    • venis unu monaĥo, kiu estis juna kaj bela, sed meditema kiel neniu alia

    subnocioj: cenobito, abato, derviŝo, ermito, lamao

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/moˈna.xo/
Silaboj
mo·NA·ĥo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. monaĥradikomonaĥo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomonaĥomonaĥoj
akuzativo (-n)monaĥonmonaĥojn

Ekzemplaj frazoj

  • Fray Bartolomé Arrazola estis hispana monaĥo. #554872
  • Monaĥoj kutimis ludi tenison en monaĥejoj. #975306
  • La kostumo ne faras la monaĥon. #2792126
  • La kapuĉo ne faras la monaĥon. #2792137

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

monaĥ-

En aliaj lingvoj

Englishmonk
Españolmonje
Portuguêsmonge
Françaisreligieux (moine), moine
DeutschMönch
Polskimnich, zakonnik
Русскиймонах, инок
Українськачернець, монах
Nederlandsmonnik
Magyarszerzetes, barát
中文僧人
日本語修道士
Românăcălugăr, monah
Catalàmonjo
Беларускаяманах

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.