Esperantopedia

Vortaro · substantivo

oratoro

oratoro/o.raˈto.ro/

Oficiala radiko orator- (1. Oficiala Aldono, 1909)

oratoro estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu kutimas publike paroladi.

Signifo

  1. Homo, kiu kutimas publike paroladi
    • juĝeja, politika, eklezia oratoro
    • unu el la gastoj […] frapetis sian glason kaj, ho ve — tosto! pensis la plimulto […] kun ĝemoj sin pretigante al aŭskultado de la oratoro .
  2. Tiu, kiu parolas en la nomo de kolegoj
    • li estis la oratoro de la grupo.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/o.raˈto.ro/
Silaboj
o·ra·TO·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. oratorradikooratoro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativooratorooratoroj
akuzativo (-n)oratoronoratorojn

Ekzemplaj frazoj

  • La oratoro multe citis de Széchenyi. #613126
  • La oratoroj penis agiti la plebon. #1423897
  • La popolo atente aŭskultis la oratoron. #1813323
  • La oratoro ne sukcesis aŭdigi sin. #1828522

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

orator-

En aliaj lingvoj

Englishspeaker, orator, spokesperson
Portuguêsorador
Françaisorateur
Deutsch(öffentlicher) Redner, Orator, Rhetor, Sprecher
Polskiorator, retor, mówca, krasomówca
Русскийоратор
Українськаоратор
Nederlandsredenaar, spreekbuis
Češtinaorátor, řečník
Slovenčinarečník
Magyarszónok, szószóló
中文演说者
日本語弁士
Românăorator, retor, vorbitor
Ελληνικάομιλητής, ρήτορας
Catalàorador, portaveu
Беларускаяаратар, прамоўца

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.