Esperantopedia

Vortaro · substantivo

orfo

orfo/ˈor.fo/

Oficiala vorto (Fundamento)

orfo estas esperanta vorto (substantivo): Infano, kies gepatroj aŭ unu el ili mortis.

Signifo

  1. Infano, kies gepatroj aŭ unu el ili mortis
    • vidvinon kaj orfon ne premu
    • mi estas kiel orfo, vane serĉanta vojon en la dezerto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈor.fo/
Silaboj
OR·fo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. orfradikoorfo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoorfoorfoj
akuzativo (-n)orfonorfojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ido, kies gepatroj mortis, nomiĝas orfo. #639804
  • De edziĝo tro malfrua orfoj naskiĝas. #648008
  • Infano, kies gepatroj mortis, estas orfo. #700957
  • La orfoj havas kuratoron kaj zorganton. #1146519

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

orf-

En aliaj lingvoj

Englishorphan
Españolhuérfano
Portuguêsórfão
Françaisorphelin (subst.)
DeutschWaisenkind, Waise
Polskisierota
Русскийсирота
Українськасирота (хлопець)
Nederlandswees, weeskind
Češtinasirotek
Slovenčinasirota
Magyarárva
Türkçeyetim, öksüz
中文孤儿
日本語孤児
Българскисирак
Svenskaföräldralös
Ελληνικάορφανός
עבריתיתום
Bahasa Indonesiayatim, piatu
Беларускаясірата

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.