Esperantopedia

Vortaro · substantivo

pino

pino/ˈpi.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

pino estas esperanta vorto (substantivo): Ĉiamverda arbo, konifero kun longaj….

Signifo

  1. Ĉiamverda arbo, konifero kun longaj pingloformaj folioj de du specoj: unuj sidantaj spirale rekte ĉe la branĉoj, aliaj en faskoj duope ĝis kvinope, malofte sesope; genro el familio pinacoj (Pinus)
    • pino en solo dormetas sur nuda altaĵo, glacia kaj neĝa tavolo ĝin kovras per tomba tolaĵo
    • tie kreskis strangaj arboj: baobaboj de l' Sudo, cedroj, pinoj kaj kverkoj de l' Nordo .

    subnocioj: pinio, cembro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpi.no/
Silaboj
PI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. pinradikopino
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopinopinoj
akuzativo (-n)pinonpinojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi ŝatas la odoron de pinoj. #3266397
  • Estas pinoj en ĉi tiu arbaro. #8188458
  • Antaŭe estis granda pino antaŭ mia domo. #689995
  • La pino estas rezinoriĉa arbo. #1578926

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishpine
Españolpino
Françaispin
DeutschKiefer
Polskisosna
Русскийсосна
Українськасосна
Nederlandspijnboom, den
Češtinaborovice, borovice sosna
Slovenčinaborovica
Magyarfenyő
Türkçeçam
中文松树
日本語マツ
Българскибор
Српскибор
Danskfyr
Catalàpi
فارسیکاج
Bahasa Indonesiaeru, pinus, senobar, tusam
Беларускаяхвоя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.