Vortaro · substantivo
rusto
rusto/ˈrus.to/
rusto estas esperanta vorto (substantivo): Brunruĝa fera oksido, kiu kovras per….
Signifo
- Brunruĝa fera oksido, kiu kovras per maldika tavolo la feron aŭ ŝtalon troviĝantan en malseka aero
- ne provizu al vi trezorojn sur la tero, kie tineo kaj rusto konsumas
- ŝlosilo uzata ruston ne konas .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈrus.to/
- Silaboj
- RUS·to
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- rustradikorusto
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | rusto | rustoj |
| akuzativo (-n) | ruston | rustojn |
Ekzemplaj frazoj
- Rusto manĝas feron, ĉagreno la koron. #546363
- La metalo tute ne havas ruston. #590124
- Tiu metalo estas absolute sen rusto. #627864
- Ofte uzata ŝlosilo ruston ne konas. #1013157
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | rust |
|---|---|
| Español | óxido |
| Português | ferrugem |
| Français | rouille |
| Deutsch | Rost |
| Polski | rdza |
| Русский | ржавчина |
| Nederlands | roest |
| Čeština | rez (na kovu) |
| Slovenčina | hrdza |
| Magyar | rozsda |
| 中文 | 铁锈 |
| 日本語 | さび, さび病 |
| Svenska | rost |
| Беларуская | іржа |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.