Vortaro · substantivo
ruto
ruto/ˈru.to/
Oficiala radiko rut- (1. Oficiala Aldono, 1909)
ruto estas esperanta vorto (substantivo): Iom ligna herbo kun forta odoro, kurace….
Signifo
- Iom ligna herbo kun forta odoro, kurace uzata, kreskanta de Mediteraneo ĝis Okcidentazio; genro el familio rutacoj (Ruta)
- vi pagas dekonaĵojn de mento kaj ruto kaj ĉiu vegetaĵo
- jen estas ruto por vi kaj ankaŭ iom por mi
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈru.to/
- Silaboj
- RU·to
Vortfarado
- rutradikoruto
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ruto | rutoj |
| akuzativo (-n) | ruton | rutojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi bezonas vian profesian konsilon, Ruto. #8181062
- Ruto instruis al mi trikadon. #8808522
- Ruto estas pli lerta ol Estero pri ĉio. #9329563
- Davido metis ŝtoneton sur la tomboŝtonon de Ruto. #12971069
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | rue |
|---|---|
| Español | ruda |
| Português | arruda |
| Français | rue (plante) |
| Deutsch | Raute |
| Polski | ruta |
| Русский | рута |
| Українська | рута |
| Nederlands | wijnruit |
| Čeština | routa |
| Slovenčina | ruta |
| Magyar | ruta |
| 日本語 | ヘンルーダ |
| Català | ruda |
| Беларуская | рута |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.