Esperantopedia

Vortaro · substantivo

singularo

singularo/sin.ɡuˈla.ro/

Oficiala radiko singular- (8. Oficiala Aldono, 1974)

singularo estas esperanta vorto (substantivo): Ununombro.

Signifo

  1. Ununombro
    • tio estis primaraj verboj, laŭ nuntempa kompreno en imperativo de la dua persono de singularo
    • dum Esperanto uzas nur unu difinan artikolon („la”), kaj la hispana kaj la portugala posedas nur du (en singulara kaj plurala formoj), la itala bezonas kvar en la singularo (nome: „il”, „lo”, „l'”, „la”) kaj tri en la pluralo („i”, „gli”, „le”) .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/sin.ɡuˈla.ro/
Silaboj
sin·gu·LA·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. singularradikosingularo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosingularosingularoj
akuzativo (-n)singularonsingularojn

Ekzemplaj frazoj

  • Pluralo de singularo! #6710600
  • Kiu estas la sinonimo de “singularo” kaj kiu de “pluralo”? #1376669
  • La sinonimo de “singularo” estas “ununombro”, kaj tiu de “pluralo” estas “multenombro”. #1376671
  • En Esperanto por indiki la pluralon oni aldonu "j" post la singularon. #2912969

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishsingular
Españolsingular
Françaissingulier (subst.)
DeutschSingular, Einzahl
Polskiliczba pojedyncza
Русскийединственное число
Українськаоднина
Nederlandsenkelvoud
Češtinajedn. číslo, singulár
Slovenčinajednotné číslo
Magyaregyes szám
中文单数
日本語単数
Românăsingular
Svenskasingular
Беларускаяадзіночны лік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.