Vortaro · substantivo
spicaĵo
spicaĵo/spiˈtsa.ʒo/
Oficiala radiko spic- (Fundamento, 1905)
spicaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Io spica, miksaĵo kun spicoj.
Signifo
- Io spica, miksaĵo kun spicoj
- pastro donis al li oran pokalon, enhavantan vinon fortigitan per spicaĵoj
- kombino de forta spicaĵo kun sukerita afero
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /spiˈtsa.ʒo/
- Silaboj
- spi·CA·ĵo
Vortfarado
- spicradikospico
- aĵsufiksokonkreta afero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | spicaĵo | spicaĵoj |
| akuzativo (-n) | spicaĵon | spicaĵojn |
Ekzemplaj frazoj
- Malsato estas la plej bona spicaĵo. #2523534
- Tom aĉetas siajn spicaĵojn nur en sanaĵbutiko. #2049884
- Mi aĉetis botelon da oleo por spicaĵo. #3664336
- Tiu spicaĵo havas amaran guston. #3717891
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | seasoning, condiment |
|---|---|
| Español | aliño, condimento |
| Français | condiment |
| Deutsch | Würze |
| Polski | przyprawa |
| Русский | приправа |
| Українська | приправа/присмака зі спеціями |
| Nederlands | kruidenmengsel |
| 中文 | 调味料 |
| 日本語 | 調味料 |
| Català | condiment |
| Bahasa Indonesia | bumbu-bumbu, bumbu dapur, rempah-rempah |
| Беларуская | спэцыя, прыправа |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.