Vortaro · substantivo
spico
spico/ˈspi.tso/
spico estas esperanta vorto (substantivo): Aroma, ordinare vegetaĵa, substanco….
Signifo
- Aroma, ordinare vegetaĵa, substanco destinita por bongustigi manĝaĵojn
- ili vendadis plej diversajn spicojn kiel ekzemple safranon, anizon, zingibron kaj precipe pipron
- aromo de spicoj kaj floroj baldaŭ leviĝis al ili
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈspi.tso/
- Silaboj
- SPI·co
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- spicradikospico
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | spico | spicoj |
| akuzativo (-n) | spicon | spicojn |
Ekzemplaj frazoj
- Aromon de manĝaĵo donas la spicoj. #827357
- Malsato estas la spico de nutraĵo. #3311374
- Li miksas la oleon kun spicoj. #10466394
- Ili vendas multajn spicojn kaj oleojn. #10506267
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | spice |
|---|---|
| Español | especia |
| Français | épice |
| Deutsch | Gewürz |
| Polski | przyprawa, korzenie (przyprawa) |
| Русский | специя, приправа, пряность |
| Українська | спеція, пряність, присмака, приправа |
| Nederlands | specerij, kruid |
| Čeština | koření |
| Slovenčina | korenie |
| Magyar | fűszer |
| 中文 | 虀 |
| 日本語 | 香辛料 |
| Català | espècia |
| Bahasa Indonesia | bumbu, rempah |
| Беларуская | спэцыя, прыправа, заправа, закраса |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.