Diccionario · sustantivo
spico
spico/ˈspi.tso/
spico es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «especia».
Significado
especia
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definición en esperanto
- Aroma, ordinare vegetaĵa, substanco destinita por bongustigi manĝaĵojn
- ili vendadis plej diversajn spicojn kiel ekzemple safranon, anizon, zingibron kaj precipe pipron
- aromo de spicoj kaj floroj baldaŭ leviĝis al ili
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronunciación
- IPA
- /ˈspi.tso/
- Sílabas
- SPI·co
- Escuchar
- Wikimedia Commons
Estructura de la palabra
- spicraízspico
- odesinenciasustantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeto | spico | spicoj |
| complemento directo (-n) | spicon | spicojn |
Palabras relacionadas
En otros idiomas
| English | spice |
|---|---|
| Français | épice |
| Deutsch | Gewürz |
| Polski | przyprawa, korzenie (przyprawa) |
| Русский | специя, приправа, пряность |
| Українська | спеція, пряність, присмака, приправа |
| Nederlands | specerij, kruid |
| Čeština | koření |
| Slovenčina | korenie |
| Magyar | fűszer |
| 中文 | 虀 |
| 日本語 | 香辛料 |
| Català | espècia |
| Bahasa Indonesia | bumbu, rempah |
| Беларуская | спэцыя, прыправа, заправа, закраса |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.