Esperantopedia

Vortaro · substantivo

telefono

telefono/te.leˈfo.no/

Oficiala radiko telefon- (1. Oficiala Aldono, 1909)

telefono estas esperanta vorto (substantivo): Elektra aparato ebliganta….

Signifo

  1. Elektra aparato ebliganta interparoladon je distanco per starigo de komunika kanalo inter la partoprenantoj de la interparolo
    • ŝi krias el la telefono: la germanoj kapitulacis! Norvegujo estas libera !
    • telefonoj tintis, tintigaj kaj teruraj diraĵoj ventege pelis unu la alian

    vidu ankaŭ: halo, hola, lineo, telefonio, telefonbudo, telefonkarto, telefonkodo, telefonlibro, telefonnumero

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/te.leˈfo.no/
Silaboj
te·le·FO·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. telefonradikotelefono
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotelefonotelefonoj
akuzativo (-n)telefonontelefonojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu mi rajtas uzi la telefonon? #439223
  • "La telefono sonoras." - "Mi aliras." #444845
  • Ĉu mi rajtas uzi vian telefonon? #481672
  • Mi baniĝis, kiam la telefono sonis. #505835

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

telefon-

En aliaj lingvoj

Englishphone, telephone
Españolteléfono
Portuguêstelefone
Françaistéléphone
DeutschTelefon, Fernsprecher
Polskitelefon, aparat telefoniczny
Русскийтелефон
Українськателефон
Nederlandstelefoon
Češtinatelefon
Slovenčinapošta, telefón, telegraf
Magyartelefon, távbeszélő
中文电话 (tr. 电话)
日本語電話
Българскителефон
Svenskatelefon
Catalàtelèfon
Bahasa Indonesiatelepon
Беларускаятэлефон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.