Esperantopedia

Vortaro · substantivo

venĝo

venĝo/ˈven.dʒo/

Oficiala radiko venĝ- (Fundamento, 1905)

venĝo estas esperanta vorto (substantivo): Puno pro ofendo, por kontentigi sian….

Signifo

  1. Puno pro ofendo, por kontentigi sian koleron
    • fari venĝon por la patro
    • la Eternulo faris al vi venĝon kontraŭ viaj malamikoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈven.dʒo/
Silaboj
VEN·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. venĝradikovenĝo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovenĝovenĝoj
akuzativo (-n)venĝonvenĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Timu la venĝon de la kukumeto! #1014137
  • Venĝo estas plado prefere malvarme surtabligata. #1212795
  • Venĝo ne povas rebonigi faritan maljustaĵon. #1632490
  • Ago pardona estas venĝo plej bona. #1684530

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

venĝ-

En aliaj lingvoj

Englishvengeance, revenge
Españolvenganza
Portuguêsvingança
Françaisvengeance
DeutschRache, Vergeltung
Polskizemsta
Русскийместь
Українськапомста
Nederlandswraak
Slovenčinapomsta
Magyarbosszú
中文复仇
日本語復讐
Българскиотмъщение
Catalàvenjança, revenja
فارسیکین‌خواهی، انتقام
Беларускаяпомста

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.