Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ĉefo

ĉefo/ˈtʃe.fo/

Oficiala vorto (Fundamento)

ĉefo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉefulo, persono havanta superan,….

Signifo

  1. Ĉefulo, persono havanta superan, honoran rangon, kutime ordonpova
    • tio estas la filoj de Esav, kaj tio estas iliaj ĉefoj
    • kun li iris ĉiuj servantoj de Faraono, la ĉefoj de lia domo kaj ĉiuj ĉefoj de la lando Egipta

    sinonimoj: estro, mastro, princo, kapitano

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈtʃe.fo/
Silaboj
ĈE·fo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ĉefradikoĉefo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoĉefoĉefoj
akuzativo (-n)ĉefonĉefojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi buŝe raportis al sia ĉefo. #519591
  • Li estas ĉefo de la taĉmento. #564456
  • Mi volas paroli kun la ĉefo. #674180
  • Mia vivocelo estas fariĝi registara ĉefo. #688609

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ĉefaĉefeĉefiĉefaĵoĉefulomalĉefa

En aliaj lingvoj

Englishchief
Españoljefe
Portuguêschefe
Françaischef, supérieur
DeutschChef
Italianocapo
Polskiszef, naczelnik, przełożony, głowa (np. rodziny)
Русскийшеф, начальник, глава, вождь
Українськаголовний
Nederlandsbaas, chef
Češtinašéf, vedoucí
中文首席
日本語チーフ
Românășef
Българскишеф, началник, глава, вожд
Hrvatskiglavni
Slovenščinaglavni
Lietuviųvyriausiasis
Latviešugalvenais
Eestijuht
Norsksjef
Danskchef
Íslenskaæðstu
Galegoxefe
Euskaraburuzagi
العربيةرئيس
עבריתמנהיℷ, בוס
हिन्दीप्रमुख

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.