Esperantopedia

Vortaro · substantivo

aventurulo

aventurulo/a.ven.tuˈru.lo/

Oficiala radiko aventur- (Fundamento, 1905)

aventurulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo aventureca, riskema, vojaĝema.

Signifo

  1. Homo aventureca, riskema, vojaĝema...
    • mi estos konsiderita kiel aventurulo kaj liverita al la polico, kiu facile rekonos en mi la ĉenrompintan Herbenon
    • por la moderna aventurulo ju pli longa estas flugo, des pli bone, havante aviadilon, kies distanckapableco estas tute senfina, vi volas fari laŭeble pli multe

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/a.ven.tuˈru.lo/
Silaboj
a·ven·tu·RU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. aventurradikoaventuro
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoaventuruloaventuruloj
akuzativo (-n)aventurulonaventurulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi estas misfama aventurulo. #1707411
  • "Bonvole diru: Ĉu vi estas aventurulo?" — "Mi riskas. Sen risko ne eblas atingi ion." #2307737

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

aventur-

En aliaj lingvoj

Englishadventurer
Portuguêsaventureiro
Françaisaventurier
DeutschAbenteurer
Italianoavventuriero
Polskiposzukiwacz przygód
Русскийискатель приключений, авантюрист
Češtinadobrodruh
Slovenčinadobrodruh
Magyarkalandos életű
中文冒险家
日本語冒険家
Catalàaventurer
עבריתהרפתקן
Bahasa Indonesiaavonturir, batak, pembatak, langlang buana
Беларускаяавантурыст, авантурнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.