Vortaro · substantivo
bakalaŭro
bakalaŭro/ba.kaˈlaw.ro/
bakalaŭro estas esperanta vorto (substantivo): Posedanto de la plej malalta….
Signifo
- Posedanto de la plej malalta universitata titolo
- la bakalaŭro komencis paroli latine
- li studis en la praga universitato, en 1393 li fariĝis bakalaŭro, en 1396 magistro de liberaj artoj
vidu ankaŭ: abituriento, magistro
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ba.kaˈlaw.ro/
- Silaboj
- ba·ka·LAŬ·ro
Vortfarado
- bakalaŭrradikobakalaŭro
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | bakalaŭro | bakalaŭroj |
| akuzativo (-n) | bakalaŭron | bakalaŭrojn |
Ekzemplaj frazoj
- Du jaroj pasis ekde kiam Ĵim sukcesis je bakalaŭro. #1018534
- Vi neniam estos bakalaŭro, se vi ne iel reagos pli vigle! #5453098
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | baccalaureate, bachelor's degree holder |
|---|---|
| Español | bachiller |
| Français | bachelier |
| Deutsch | Bakkalaureus |
| Polski | bakałarz, licencjat |
| Русский | бакалавр |
| Українська | бакалавр |
| Nederlands | licentiaat (Belgio), doctorandus (Nederl.) |
| Slovenčina | bakalár |
| Magyar | baccalaureus |
| Català | llicenciat |
| עברית | בוגר תואר ראשון |
| Беларуская | бакаляр |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.