Esperantopedia

Vortaro · substantivo

dekreto

dekreto/deˈkre.to/

Oficiala radiko dekret- (1. Oficiala Aldono, 1909)

dekreto estas esperanta vorto (substantivo): Oficiala ordono de rajtigita aŭtoritato.

Signifo

  1. Oficiala ordono de rajtigita aŭtoritato (kontraste al leĝo)
    • eldoni dekreton
    • en ĉiu urbo […] kien atingis la ordono kaj dekreto de la reĝo, estis ĉe la Judoj ĝojo kaj gajeco

    vidu ankaŭ: buleo, edikto, ukazo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/deˈkre.to/
Silaboj
de·KRE·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. dekretradikodekreto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodekretodekretoj
akuzativo (-n)dekretondekretojn

Ekzemplaj frazoj

  • La katolikaj pastroj akiris papan dekreton. #1810150
  • La konsilianojn oni nomas per dekretoj. #3051517
  • La detaloj aperos en la koncerna dekreto. #2235023
  • La nuna kolegio funkcias laŭ prezidenta dekreto. #3466196

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

dekret-

En aliaj lingvoj

Englishdecree, edict, order
Españoldecreto
Portuguêsdecreto
Françaisdécret
DeutschErlass, Verordnung, Verfügung, Dekret [arkaika]
Polskidekret, rozporządzenie
Русскийдекрет, указ
Українськадекрет
Češtinadekret, nařízení, právní nařízení, vyhláška
Slovenčinalistina, nariadenie
Magyarkormányrendelet, dekrétum
中文法令
日本語命令
Românăregulament
Catalàdecret, ordre, edicte
עבריתצו
فارسیحکم، امریه
Беларускаядэкрэт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.