Esperantopedia

Vortaro · substantivo

elfo

elfo/ˈel.fo/

Oficiala radiko elf- (2. Oficiala Aldono, 1919)

elfo estas esperanta vorto (substantivo): Supernatura homforma estaĵo.

Signifo

  1. Supernatura homforma estaĵo
  2. Aerfeo
    • la malgranda elfo el la rozo ... flugis el unu floro al alia
    • bruo iris tra la ĉambro, kvazaŭ nevidebla amaso da elfoj akompanus la dancantojn .

    sinonimoj: silfo

  3. Homsimila fikcia estaĵo havanta pintajn orelojn, kutime belaspekta kaj kun forta ligo al magio aŭ la naturo, kiu aperas en multaj fantastaj verkoj ekde la 20-a jarcento
    • la amo de la elfoj al sia lando kaj siaj verkoj estas pli profunda ol la profundaĵoj de l' Maro
    • Mez-tero, kies loĝantoj konsistis el diversaj rasoj: homoj, hobitoj, elfoj, gnomoj, orkoj, entoj, fantomoj, duonhomoj, malicaj spiritoj, ktp, ĉiuj parolantaj siajn proprajn lingvojn .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈel.fo/
Silaboj
EL·fo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. elfradikoelfo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoelfoelfoj
akuzativo (-n)elfonelfojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishelf
Españolelfo
Portuguêselfo
Françaiselfe
DeutschElf [skand], Elfe [skand], Elb [germ], Elbe [germ]
Italianoelfo
Polskielf
Русскийэльф
Українськаельф
Nederlandself, elfje
Češtinaelf, skandinávský skřítek
Slovenčinaelf, škriatok
中文魉
日本語エルフ
Беларускаяэльф

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.