Esperantopedia

Vortaro · substantivo

erudiciulo

erudiciulo/e.ru.di.tsiˈu.lo/

Oficiala radiko erudici- (3. Oficiala Aldono, 1921)

erudiciulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo posedanta erudicion.

Signifo

  1. Homo posedanta erudicion
    • ni havis kaj ja havas en niaj vicoj multajn alte edukitajn homojn, sciencistojn kaj diversfakajn erudiciulojn, el kiuj ne malmultaj uzis kaj uzas tempon kaj energion por Esperanto
    • nu, kion scias ordinara homo, eĉ esperantisto, eĉ erudiciulo, pri la malta kulturo?

    sinonimoj: erudito. vidu ankaŭ: klerulo, instruitulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.ru.di.tsiˈu.lo/
Silaboj
e·ru·di·ci·U·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. erudiciradikoerudicio
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoerudiciuloerudiciuloj
akuzativo (-n)erudiciulonerudiciulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li estas populara verkisto pli ol erudiciulo. #531166
  • Li tute ne estas erudiciulo. #618000
  • Li sentis sin maltrankvila inter elstaraj erudiciuloj. #1877423
  • Li estas tio, kion ni nomas erudiciulo. #4004228

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

erudici-

En aliaj lingvoj

Englisherudite person, scholar
Españolerudito
Françaisérudit
DeutschGelehrter, gebildete Person
Polskierudyta
Русскийэрудит
Українськаерудит
Nederlandsgeleerde
Češtinaerudovaný odborník, zběhlý člověk
Slovenčinaerudovaný odborník
Magyarképzett ember, tanult ember
中文先贤
日本語学者
עבריתמְלוּמָד
Беларускаяэрудыт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.