Esperantopedia

Vortaro · substantivo

instruitulo

instruitulo/ins.tru.iˈtu.lo/

Oficiala radiko instru- (Fundamento, 1905)

instruitulo estas esperanta vorto (substantivo): Klerulo.

Signifo

  1. Klerulo
    • instruitulo entreprenis gravan sciencan laboron, sed ne havis la rimedojn por ĝin efektivigi
    • la instruitulo eliris sur la balkonon, […] kaj apenaŭ la steloj ekellumis el la klara etero, li eksentis novan vivon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ins.tru.iˈtu.lo/
Silaboj
ins·tru·i·TU·lo

Vortfarado

  1. instruradikoinstruo
  2. itsufiksopasiva, pasinta
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoinstruituloinstruituloj
akuzativo (-n)instruituloninstruitulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Instruituloj ofte estas ankaŭ stultuloj. #2140583
  • La mesnogo bezonas instruitulojn, la vero bezonas naivulojn. #2185031
  • Tiun ĉi promeson la instruitulo konsentis eĉ doni per skribo. #4079953

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

instru-

En aliaj lingvoj

Españolerudito, científico
Portuguêssábio, homem instruído
Françaisclerc, lettré, savant
DeutschGelehrter
Polskiktoś wyszkolony, ktoś wyedukowany, ktoś wykształcony, ktoś nauczony
Русскийобразованный человек
Українськаучений
Nederlandsontwikkeld man
Češtinavědec
Slovenčinavedec
Magyartanult ember, művelt ember
中文儒
日本語教養のある人
Bahasa Indonesiacendekiawan, orang terpelajar, sarjana
Беларускаяадукаваны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.