Esperantopedia

Vortaro · substantivo

instruiteco

instruiteco/ins.tru.iˈte.tso/

Oficiala radiko instru- (Fundamento, 1905)

instruiteco estas esperanta vorto (substantivo): Tuto de la akiritaj konoj, scioj.

Signifo

  1. Tuto de la akiritaj konoj, scioj; stato de instruita homo
    • li ne posedis tiel saman miregindan instruitecon kiel la du aliaj
    • Klaro ĉiam sentis lian superecon en la instruiteco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ins.tru.iˈte.tso/
Silaboj
ins·tru·i·TE·co

Vortfarado

  1. instruradikoinstruo
  2. itsufiksopasiva, pasinta
  3. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoinstruitecoinstruitecoj
akuzativo (-n)instruiteconinstruitecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu mia instruiteco taŭgas por instruado? #1821899
  • Tomo ĉiam emfazis la gravecon de instruiteco. #13408923
  • La instruiteco estas nenies privilegio, sed ĉies nerifuzebla rajto. #1377133

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

instru-

En aliaj lingvoj

Españolel conocimiento, la educación
Portuguêsconhecimento
Françaisconnaissances, instruction
DeutschGelehrtheit
Polskiwyszkolenie, wyedukowanie, wykształcenie, uczoność
Русскийучёность, образованность
Українськанавченість
Nederlandsontwikkeling
Češtinaučenost, vzdělanost
Slovenčinavzdelanie, vzdelanosť
Magyartanultság, műveltség
中文学识
日本語学識
Românăpregătire
Bahasa Indonesiapengetahuan
Беларускаявучонасьць, адукаванасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.