Esperantopedia

Vortaro · substantivo

klerulo

klerulo/kleˈru.lo/

Oficiala radiko kler- (Fundamento, 1905)

klerulo estas esperanta vorto (substantivo): Klera homo.

Signifo

  1. Klera homo
    • diskutis per latinaj vortoj ĉiuj scienculoj kaj kleruloj en Eŭropo dum centjaroj
    • Hillel, tiu fama klerulo de la antikva Palestino vivis en Jerusalemo en la lastaj jaroj antaŭ Kristo .

    vidu ankaŭ: erudiciulo, instruitulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kleˈru.lo/
Silaboj
kle·RU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. klerradikoklera
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoklerulokleruloj
akuzativo (-n)klerulonklerulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li jam ĉiam konsideriĝas elstara klerulo. #1241734
  • Li estas io simila al klerulo. #1359293
  • Ŝia patro estas fama kiel klerulo. #1443863
  • Li estas malpli instruisto ol klerulo. #1785166

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kler-

En aliaj lingvoj

Englishscholar
Españolerudito, sabio
Françaisclerc, lettré, savant
DeutschGelehrter, Gebildeter
Polskiwykształcona osoba
Русскийкнижник, просвещённый человек, образованный человек
Українськаосвічена людина, учена людина
Nederlandsgeleerde, geletterde, belezen iemand
Češtinavzdělanec
Slovenčinavzdelanec
Magyarművelt ember, képzett ember
中文儒
日本語学者
Românăpersoană educată
Bahasa Indonesiacendekiawan, jauhari, sarjana, orang cerdik pandai
Беларускаяадукаваны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.