Esperantopedia

Vortaro · substantivo

klereco

klereco/kleˈre.tso/

Oficiala radiko kler- (Fundamento, 1905)

klereco estas esperanta vorto (substantivo): Kompetento pri kultura temo.

Signifo

  1. Kompetento pri kultura temo
    • saĝuloj estas kronataj de klereco
    • la knabino parolis kun eksterordinara envido kaj klereco, montrante, ke ŝi plene komprenas la elstarajn faktojn, kaj ĝuste taksas ilian gravecon

    vidu ankaŭ: kompetento

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kleˈre.tso/
Silaboj
kle·RE·co

Vortfarado

  1. klerradikoklera
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoklerecoklerecoj
akuzativo (-n)klereconklerecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Katoj estas hundoj kun universitata klereco. #1001241
  • Li neniam montris sian klerecon. #4464390
  • Kontraŭ nun laŭmoda stultaĵo, ĉiu klereco senpovas. #5440640
  • Tomo ĉiam akcentadis la gravecon de klereco. #13408920

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kler-

En aliaj lingvoj

Françaisbagage, culture, instruction
Polskijasność, oświecenie, wykształcenie
Русскийобразованность, просвещённость, учёность
Українськаосвіченість, ученість
Nederlandsontwikkeling, scholing, kennis
Čeština. vzdělání, osvícenost, osvěta, vzdělanost
Slovenčinaosvietenosť, vzdelanosť
Magyarzenei műveltség
中文学识
日本語教養
Românăeducație, iluminism, claritate
Bahasa Indonesiaketerpelajaran, keberbudayaan, kecendekiaan, ketercerahan
Беларускаяадукаванасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.