Esperantopedia

Vortaro · substantivo

faco

faco/ˈfa.tso/

Oficiala radiko fac- (8. Oficiala Aldono, 1974)

faco estas esperanta vorto (substantivo): Ĝenerale ebena parto de la supraĵo de….

Signifo

  1. Ĝenerale ebena parto de la supraĵo de objekto
    • faco de glitvalvo, de martelo
    • la sciencistoj provis nombri la kresk-ringojn videblajn sur ekstera faco de la konko

    subnocioj: faceto vidu ankaŭ: flanko, latero, surfaco

  2. (de solido) Ĉiu ebena surfaco ĝin limanta
    • la facoj de regula kvaredro estas kvar regulaj trianguloj
    • la bazoj de cilindro estas ĝiaj facoj.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈfa.tso/
Silaboj
FA·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. facradikofaco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofacofacoj
akuzativo (-n)faconfacojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiu faco de pluredro estas plurlatero. #3450669
  • Kiom da facoj havas sfero? #1752587
  • Kiom da facoj havas kubo? #2502587
  • Unuklina tegmento havas nur unu klinitan facon. #3627360

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fac-

En aliaj lingvoj

Englishface
Españolsuperficie (de un objeto o cuerpo)
Portuguêsface (superfície plana)
Françaisface
DeutschFläche, Seite, Seitenfläche
Polskilico, ściana
Русскийповерхность (предмета), грань (предмета), сторона (детали и т.п.), грань
Українськаповерхня, лице, лицьова сторона (предмета), грань
Nederlandsvlak, zijde
Češtinafacie, líc, obličej, přední strana
Slovenčinapredná strana, tvár
Magyarlap, síkfelület
Türkçecephe
中文曲面
日本語面
Românăfață
Catalàsuperfície
Беларускаяпаверхня, грань, бок

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.