Vortaro · substantivo
flanĝo
flanĝo/ˈflan.dʒo/
flanĝo estas esperanta vorto (substantivo): Elstaranta randaĵo por fortikigi pecon….
Signifo
- Elstaranta randaĵo por fortikigi pecon aŭ por ebligi ĝian kunigon kun alia
- tuba flanĝo
- flanĝo fiksita, movebla, surlutita, surnitita, surŝraŭbita
vidu ankaŭ: junto, mufo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈflan.dʒo/
- Silaboj
- FLAN·ĝo
Vortfarado
- flanĝradikoflanĝo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | flanĝo | flanĝoj |
| akuzativo (-n) | flanĝon | flanĝojn |
Ekzemplaj frazoj
- Eble vi povus uzi flanĝon sur ĝi? #2526177
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Español | brida |
|---|---|
| Português | flange |
| Français | collerette, bride |
| Deutsch | Flansch |
| Polski | kołnierz |
| Русский | фланец |
| Українська | фланець, реборда (колеса), гребінь, виступ |
| Nederlands | flens |
| Magyar | perem, karima |
| 中文 | 法兰盘 |
| 日本語 | フランジ |
| Беларуская | флянец |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.