Vortaro · substantivo

forko

forko/ˈfor.ko/

forko estas esperanta vorto (substantivo): Manĝilo konsistanta el tenilo kaj….

Signifo

Manĝilo konsistanta el tenilo kaj plateto provizita per pluraj pikiloj, servanta por piki ion kaj levi ĝin al la buŝo
- mi aĉetis dekduon da kuleroj kaj du dekduojn da forkoj
- oni metis antaŭ mi manĝilaron, kiu konsistis el telero, kulero, tranĉilo, forko, glaseto por brando, glaso por vino kaj telertuketo
Samforma objekto
- kaj ili (forfikuloj) uzis la forkon, kiun ili havis malantaŭe ĉe la vosto por pinĉi la skarabon je lia barbo
- la karbujoj, la forkoj kaj la ŝoveliloj
Disbranĉiĝo
- forko de arbo, branĉo
- mi iris en la malĝusta direkto ĉe forko de la monteta vojo
vidu ankaŭ: brako, branĉo, kruco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

	singularo	pluralo
nominativo	forko	forkoj
akuzativo (-n)	forkon	forkojn

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

fork-

English	fork
Español	tenedor, bifurcación
Português	garfo
Français	fourchette
Deutsch	Gabel
Polski	widelec, gałąź
Русский	вилка, вилы, развилка, разветвление
Українська	виделка, вилка, розгалуження, розвилка
Nederlands	vork
Čeština	vidle, vidlička, vidlice
Slovenčina	predná vidlica
Magyar	villa, elágazás
Türkçe	çatal
中文	叉子
日本語	フォーク状の道具
Български	вилица
Svenska	gaffel
Català	forquilla
فارسی	چنگال, انشعاب
Bahasa Indonesia	garpu, porok
Kiswahili	uma (nyuma)
Беларуская	відэлец, вілы, разьвілка, разгалінаваньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.