Esperantopedia

Vortaro · substantivo

juko

juko/ˈju.ko/

Oficiala radiko juk- (Fundamento, 1905)

juko estas esperanta vorto (substantivo): Sento de piketoj en la haŭto, kaŭzanta….

Signifo

  1. Sento de piketoj en la haŭto, kaŭzanta deziron sin grati
    • de pluraj tagoj li sentas malagrablan jukon ĉe sia vira organo
    • pro netolerebla haŭta juko, karakteriza por la malsano, la bestoj frotiĝas kontraŭ ĉiuj malmolaj objektoj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈju.ko/
Silaboj
JU·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. jukradikojuko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativojukojukoj
akuzativo (-n)jukonjukojn

Ekzemplaj frazoj

  • Juko komencis la vetkuron tre rapide. #533718
  • Juko neniam parolis kun eksterlandano. #644243
  • Min ĝenas la anusa juko. #1523141
  • Mi bezonas ŝmiraĵon kontraŭ juko. #12706750

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

juk-

En aliaj lingvoj

Englishitch
Españolpicor
Portuguêscoceira, comição
Françaisdémangeaison, prurit
DeutschJucken
Italianoprurito
Polskiswędzenie, świerzbienie
Русскийзуд
Nederlandsjeuk
Češtinasvrab, svrbění, svědění
Slovenčinasvrab, svrbenie
Magyarviszketés
中文瘙痒
日本語かゆみ
Bahasa Indonesiagatal
Беларускаясьверб

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.